Çocuk büyütmek sorumluluk isteyen ciddi bir iş ve bu konuda herkesin farklı görüşleri var. Kimi, kendi ailesinden nasıl gördüyse aynen bunu uygulamaya devam ederken, kimisi de ailesinin kendisine uyguladığı ama kendisinin hoşlanmadığı yöntemlerden uzak durmaya bakıyor. Ancak hangi yöntemi kullanırsanız kullanın, önemli olan uyguladığınız eğitim şeklinin yaşadığımız çağın çocuğuna uygun olmasıdır.
Özgürlükçü Anne-Babalar
• Özgürlükçü anne-babalar çocuklarına sevgiyle yaklaşsalar da, genellikle konulması gereken sınırları, kuralları koymazlar. Kendi yaşayamadıklarını, özlemlerini çocuklarının yaşamamasını isterler ve
çocuğu tecrübesizliğinden kaynaklanan kötü yollara sürükleyebilirler.
• Çocukların uygun olmayan davranışları çoğu
zaman görmezden gelinir. Bu şekilde yetiştirilen çocukların genelde yaratıcı ve orijinal oldukları gözlemlenir. Ancak, bu çocuklar ortama uymakta zorlanır, dürtülerini denetlemede ve sorumluluk kabul etmede isteksiz davranırlar.
• Açık ve net sınırlar olmaksızın çocuğun aklı karışır, kendini güvensiz hissedebilir ve yanlış kararlar alır. Bunların sonucunda
anne ve
baba “kendin ettin, kendin buldun” felsefesiyle
çocuğa yaklaşırken, daha büyük sorunların başlayacağından habersizlerdir.
Otoriter Anne-Babalar
• Otoriter ebeveynler itaate değer verirler. Onlara göre hayatın nasıl yaşanacağı kurallarla kontrol edilir, her
şey önceden şekillendirilir. Çocuk, kendini nasıl yöneteceğini öğrendiğinden değil, ama cezadan korktuğu için itaat etmeyi öğrenir. Bu tarz, günümüz toplum yapısına aykırıdır. Çünkü artık yeniliklere ve seçme hakkına değer verilmektedir.
• Bedensel cezalar, çocukta problemlerin şiddetle çözümlenmesi gerektiğine dair bir kanı uyandırdığından, gene günümüz anlayışıyla bağdaşmaz. Sürekli emir almayı kabullenir şekilde yetiştirilen çocuk, gelecekte de kendi başına
hareket edemez hale gelir ve sürekli onu bir başkasının yönetmesini bekler.
Pasif Anne-Babalar
• Bu tip anne-babaların beklentisi azdır ve buna bağlı olarak verdikleri
tepki de minimum olacaktır. Çocukla ters düşmemek için kural koymazlar.
• Çocuğun kendi başına büyümesine izin verdiklerini düşünürler. Buna karşılık çocuksa, anne-babasının ilgisiz olduğuna inanır. Bu tür ailelerin çocukları genellikle sosyalleşme yeteneklerini geliştiremediklerinden, ya çekingen ya sinir bozucu veya egoist olurlar ve çoğu zaman da kendi güvenden yoksun kalırlar.
İlgili ve Demokratik Anne-Babalar
• Bu gruba giren ebeveynler, çocuklarına kayıtsız şartsız bir
sevgi sunarlar. Ancak bunu yaparken uyması gereken bir takım kurallar belirlemeyi de ihmal etmezler.
• Çocuğun sorumluluk alması eğitimin öncelikleri arasındadır. Bu nedenle de çocuğa seçim yapması sağlanan pek çok
fırsat sunulur ve yaptığı seçimlerin sonuçlarını yaşarken de ihtiyacı olan rehberlik verilir. Bu yöntem, günümüzün hızlı yaşantısı için en uygun yöntemdir. Bunun nedeni, artık seçeneklerin sınırsız olması ve bir şeyi yapmak için doğru olan birden fazla yöntemin olmasıdır. Bu şekilde eğitilen çocuk, sorumluluk duygusu geliştirir, daha akıllıca seçimler yapar, değişikliklere
ayak uydurur ve kendine güveni oluşur.
Şimdi sıra; kendinizi değerlendirme altına almada ve çocuğunuzun gerçekten neyi hak ettiğine karar vermede...