Uzuuuun zamandır dinlemiyordum bu şarkıyı
“Mutlu ol iyi bak kendine, ne olur gözün arkada kalmasın”
Sözler kulağıma tanıdık geliyor, yaşanmışlıklar ruhuma
Yine son gecemizin sonunu hatırlıyorum
İçimde kalan onlarca “keşke”nin yanında
Parçalara bölünmüş yüreğimin bir parçasının ardımda kaldığı geceyi
Varlığın yokluğunu doldurmaya yetmedi
Hiçbirşey bizi “biz” yapmaya da yetmedi
Ama olmuyor işte
Dedim ya geçen gece “Canım yanıyor…”
Özlüyorum…
Seni, beni, içinde olduğun günleri
Hatırladıkça daha çok öfkeleniyorum
Sana, bana, yaşamak zorunda kaldıklarımıza
Lanet olsun işte
Sensizliğin sızısı geçmiyor, aklım avuçlarımın içinden kayıp gitmeni anlamak istemiyor
Yanlış bir zamanda hayatımın doğrusu olarak çıktın karşıma
Sen doğruydun zaman yanlıştı ama hani zararın neresinden dönülürse kârdı
Başka bir şey benimkisi
Gitmeni istemiyorum, kalmanı kabullenemiyorum
Senden hiçbir şey istemiyorum derken aslında çok şey bekliyorum
“Cesaret edemedim” dedin
Günlerce düşündüm bunu
Bencil düşünmek istemiyorum, kimse üzülsün de istemiyorum
Ama söyledim ya ben seni çok seviyorum
Haksızlık bu diyorum ama kime haksızlık onu bile bilmiyorum
Sayfalarca yazı yazabilirim sana
Saatlerce anlatmaya çalışabilirimde kendimi
Neden ve niçinler ile başlayan onlarca soru da sorabilirim
Ama hiçbirinin kimseye faydası olmaz
Ondandır böyle sessiz sevişim
Cevapsız kalan her telefonun da ellerim titriyor
Keşke sana “Kal” demeye yetecek kadar nedenim olsaydı ya da senin kalmana yetecek kadar gerçekler yaşansaydı
Yarın güneş yine doğsaydı ama gözlerim sensizliğe uyanmasaydı…